Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Δεκέμβριος 2011

Ο Γιάο Μινγκ, πανύψηλος καλαθοσφαιριστής,
ο πρώτος Κινέζος που διακρίθηκε στο ΝΒΑ,
γνωστός και ως »ο γίγαντας με τα πήλινα πόδια»,
αναγκάστηκε να αποσυρθεί λόγω συχνών τραυματισμών
σε ηλικία μόλις 31 ετών.

Στη Σοφία Κολοτούρου

Η τρικεράτωψ στο χορό σέ σέρνει με απάθεια
κι εσύ βαθιά μες στ’όνειρο δεν ξέρεις τι να πεις!
Ξεχνάς που -σαν μικρό παιδί- με τη δική σου Αμάλθεια
μεθούσες όσο ρούφαγες το γάλα της ντροπής;

Μιλάς πια διφορούμενα: »και κρίση κι ευκαιρία!».
Διττός ο τρόπος, σινικός, κι η κόλαση πλατιά
για να χωρέσει και καλούς, και κοσμικά θηρία
και προπαντός εσένανε, που ρίχνεις τα καρφιά…

Κι ο διάβολος (η μπέρτα του ολόμαυρη θα λάμπει)
μιλιούνια νεοσύλλεκτους θ’απλώσει στη σειρά…
Τριγύρω μας αμόλυντοι, τριανταφυλλένιοι κάμποι
κι εσύ -για μια Αμάλθεια- θα λιώνεις στην πυρά!

Μα στό’πα: ο αγώνας σου δεν είναι για εκείνη!
(αυτός που ευαγγελίζεσαι πως είναι για το φως)
Πικρό το αποτέλεσμα. Η λάμπα τρεμοσβήνει…
Γιατί να βγαίνω ο άτιμος κάθε φορά σωστός;

Αυτά περνούν απ’το μυαλό, ενώ φαιδρός χορεύεις
τον τελευταίο σου χορό, ταγκό μαζί και σουίνγκ.
Ω, να γινότανε ψηλά απ’την Κόλαση ν’ανέβεις!
Αδύνατον! Τόσο ψηλά ούτε ο Γιάο Μινγκ!
27+28/6/2011

Read Full Post »

Τιμή

»Είναι τεράστια η αφοιμοιωτική δύναμη του συστήματος» -Κώστας Τριπολίτης σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ.

Κοιτάζω το τσίρκο Μεντράνο·
οι αφίσες γεμίσαν την πόλη
που τρέχει μ’ορμή στα εκδοτήρια
μ’ελπίδα να βγει απ’την πανώλη.
(Κοιτάζω το τσίρκο Μεντράνο
πώς γνέφει στον κόσμο τον πλάνο)

Σπαθιά,  λυσσασμένα θηρία:
ρουτίνα που εντυπωσιάζει.
Ο Άραβας μάγος περνάει
κλωστή στ’αγριεμένο γρανάζι.
(Κοιτάζω το τσίρκο Μεντράνο
πώς πάει την τέχνη πιο πάνω)

Παιδιά εισχωρούν μαγεμένα
στο θέαμα αυτό το αιμοβόρο.
Γελάει ο κλόουν, και ξέρει
πως μέσα τους φύτεψε σπόρο.
(Κοιτάζω το τσίρκο Μεντράνο,
αυτόν τον παμπόνηρο νάνο)

Μεθαύριο θα φύγει απ’την πόλη…
»Πολίτες, μην ανησυχείτε!»
Δεκάδες φυτρώνουν τριγύρω,
εκεί όπου η τιμή πλέον κείται.
(Κοιτάζω το τσίρκο Μεντράνο
και πια δεν μπορώ ν’ανασάνω…)
30/9/2011

Read Full Post »

στη  Μαρία τη Συμπεθέρα που τό πρωτοδιάβασε  

Τα σήμαντρα δεν τ’άκουσα· χτυπούσαν
και ξύπνησες χαράματα, μού είπες.
Εκεί που τα όνειρά σου περπατούσαν
σ’ολάνθιστα λιβάδια με τουλίπες…

Σέ φώναξαν και -μέσα στη ζαλάδα-
φαντάστηκες πως άλλαξε η ζωή μας!
Πως φύγαμε από τούτη την Ελλάδα
και ζούμε στον Παράδεισο της ρίμας.

Τα σήμαντρα δεν τ’άκουσα· λυπάμαι…
Δεν ξέρω τι θα λέγανε σε μένα!
Πια τέλειωσε… Για το χαμό πετάμε

με τα φτερά μας σύρριζα κομμένα.
(Κι εκπλήσσομαι που μες στην αταξία
βρίσκω καιρό για ομοιοκαταληξία!)

19/5/2011

Read Full Post »

Κατάληψη

 

Μα γιατί η μεγάλη μας ώρα
να’ναι αυτή που το σκότος χτυπάει
μ’αεροπλάνα και διώχνει την μπόρα
για να πάει γελαστό να πιει τσάι;

——————————————

Συνάντησα στο διάβα μου παράξενο υπνοβάτη.
Ανέλυε διεξοδικά δεκάδες λογισμούς…
Μού θύμισε το βασιλιά-κάτι έφερνε από Δάτη-
που αγνόησε τη βούληση θεών και τους χρησμούς.

Αρρώστησε από σύφιλη! Φταίει το κακό το μάτι
ή μήπως που σχεδίασε high class χωρίς ρετούς;
Τόν θεραπεύει η αρμάδα μας, που πάλι κάνει κράτει
καθώς νικάει στα σύδεντρα ντουζίνες από αστούς!

Ξυπνώ! Και τόν θυμήθηκα: Να ομνύει στο Σωκράτη,
ενώ ποθεί διακαώς να δει αστούς βραστούς!
(Προς το παρόν βολεύεται στο χώρο του επιστάτη
με τους μικρούς πλανήτες της που αποκαλεί μαστούς)
7+9/9/2011

Read Full Post »

Η ανταρσία του Μπάουντι έλαβε χώρα στο Βρετανικό ιστιοφόρο του Βασιλικού Ναυτικού Μπάουντι(HMS Bounty), στις 28 Απριλίου του 1789. Η ανταρσία οργανώθηκε από τον Φλέτσερ Κρίστιαν κατά του κυβερνήτη του πλοίου Γουίλιαμ Μπλάι. Οι ναύτες υπέκυψαν στην ειδυλλιακή ζωή που πίστεψαν ότι θα τους χάριζε η μόνιμη εγκατάστασή τους σε τροπικά νησιά στον Ειρηνικό ωκεανό και αντέδρασαν στη σκληρότητα του κυβερνήτη τους.

Να ραίνω ροδοπέταλα τη ροδαλή σου όψη,

ενώ τα καστανά μαλλιά να πέφτουν στο βυθό.

Σαφώς και δε συγκρίνεσαι με του σπαθιού την κόψη,

την όψη που μετράει τη γη, μα κάτι είναι κι αυτό…

 

Εκκεντρική αγάπη μου, λατρεία των λογισμών μου,

εσύ που το ταξίδι μου τό έκανες γιορτή

και διέλυσες τη μηχανή ανασκολοπισμών μου

βοήθα μας να φτάσουμε ταχέως στην Ταϊτή.

 

Σπαρτά, κοσμήματα, όπιο το πλοίο μας μεταφέρει,

που πρέπει να διανεμηθούν πριν λήξει η χρονιά!

Και ‘κείνα τα φυλλάδια, που μόνο χέρι χέρι

αρμόζει να τά δώσουμε σε μέρη ταπεινά…

 

Άρα, ας προσέξουμε πολύ, γιατί αυτή η πορεία

που εσχάτως όλοι πήραμε δε φαίνεται σωστή.

Μην είν’ η λάμψη του έρωτος; Μην είν’ η απειρία;

Μην είν’ η μαύρη θάλασσα που φθόνο είναι μεστή;

 

Σε κίνδυνο βρισκόμαστε, αφού η ανταρσία

-αρχίζει κι εξυφαίνεται- χαλάει το σκοπό

που ετοίμαζα για σένανε, φιλτάτη μαρκησία…

Ω, Φλέτσερ Κρίστιαν, αισχρέ, κουβέντα δε θα πω….

8-9/12/2011

Read Full Post »

Κορίτσι που λιώνει σαν χιόνι το θέρος

και κτήνη που εντέλει τή βγάλανε λάδι:

στο μάυρο μας τούτο κι ανήλιαγο μέρος

οι μόνες μου σκέψεις ετούτο το βράδυ.

Και κτήνη που εντέλει τή βγάλανε λάδι,
αφού η πλεκτάνη μάς έχει φιμώσει.
Οι μόνες μου σκέψεις ετούτο το βράδυ
πώς θα διαφυλάξω του κόσμου τη γνώση…

Αφού η πλεκτάνη μάς έχει φιμώσει,
πικρά, άβουλα όντα εμείς στο σφαγείο.
Πώς θα διαφυλάξω του κόσμου τη γνώση;
Μ’απλή παγωνιέρα ή μοντέρνο ψυγείο;

Πικρά, άβουλα όντα εμείς στο σφαγείο
να βλέπουμε δίπλα το δήμιο να κλαίει:
»Μ’απλή παγωνιέρα ή μοντέρνο ψυγείο
παγώσαν προσλήψεις και δόξες και κλέη;»

Να βλέπουμε δίπλα το δήμιο να κλαίει
καθώς η θηλιά τους τη μέρα μας πνίγει.
»Παγώσαν προσλήψεις και δόξες και κλέη!»
μάς λέει η οθόνη που χέρι ανοίγει.

Καθώς η θηλιά τους τη μέρα μας πνίγει,
η μόνη μας έγνοια τι δείχνουν οι ειδήσεις…
Μάς λέει η οθόνη που χέρι ανοίγει:
»Σιγά που ο δρόμος γεννά συνειδήσεις!»

Η μόνη μας έγνοια τι δείχνουν οι ειδήσεις
κι εκείνα τα σόου φαιδρών πιερότων.
»Σιγά που ο δρόμος γεννά συνειδήσεις,
περνάει ο καιρός με πικρίες ερώτων…»

Κι εκείνα τα σόου φαιδρών πιερότων
που νιώθεις πως έχουν κουμπί στη μασχάλη
-Περνάει ο καιρός… Ποιες πικρίες ερώτων;-
και αν τό πατήσεις τα ίδια λεν πάλι!

Που νιώθεις πως έχουν κουμπί στη μασχάλη…
Μέ κοίμησαν νέο και ξύπνησα γέρος!
Και αν τό πατήσεις τα ίδια λεν πάλι:
»Κορίτσι που λιώνει σαν χιόνι το θέρος…»

Read Full Post »

Καλησπέρα!

Δοκιμαστικό.

Read Full Post »