Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Φεβρουαρίου 2012

Όταν ρώτησαν τον Παναγιώτη Φασούλα γιατί δεν παίζει πολύ στον ΠΑΟΚ απάντησε ειρωνικά: »Ρωτήστε το Σοφό», εννοώντας τον προπονητή του, Ντούσαν Ίβκοβιτς.

Words, words, words…

Ο Ρόζενγκρατς κι ο Γκίλντερστερν σκοτώθηκαν! Ωιμένα!
Οι ελπίδες για το μέλλον μου συνδέθηκαν μ’αυτούς!
Για χρόνια ελπίζω δουλικά προς τον καλό ποιμένα,
μ’απόψε, στα παλάτια μου, η νύχτα φτύνει αστούς!

Βαστούνε δάδες και κλαδιά, σφυριά μα και δρεπάνια
και κράζουν: »Πύλες άρατε! Μιλάει ο λαός!»
Σαν κωμωδία τραγική που ξέφυγε απ’την Πάνια…
(Τούς λείπει πολιορκητικός, αδέσμευτος κριός)

Κριός: Τα αισθηματικά τη μέρα σας ταράζουν,
προσέξτε ιδιαίτερα το οικονομικό,
γυρίστε τ’άλλο μάγουλο ενόσω σάς χλευάζουν,
μην πείτε: »Όχι, ευχαριστώ!» σε Δείπνο Μυστικό!

Ω,λόγια,λόγια! Ως εδώ! Κουμάντο τα βιβλία
θα κάνουν στην ξερή μας γη; Δεν έχει βασιλιά;
-Ο ηγεμών στον ταρσανά με τζιν βαπτίζει πλοία
και τριγυρνά στα καπηλεία με μια μπυροκοιλιά…

…Ο βασιλιάς σηκώθηκε! Η τρέλα σταματάει!
Τρεχάτε δούλοι! Ανάψετε ταχύτατα το φως!
Ποσώς μην ενδιαφέρεστε η χώρα μας πού πάει!
Γιατί δεν παίζει στο παρκέ; Θα ξέρει ο Σοφός…
16/7/2011

Read Full Post »

Σ’αυτή τη θεομηνία που αρχινά
ποιος φάρος την πορεία μας ορίζει;
Ο Ύψιστος για θάνατο πεινά
κι οι ουρανοί ποτέ τους τόσο γκρίζοι!

Σε ποιον να εμπιστευτούμε την τιμή
της κόρης και τη ζώνη αγνότητάς της;
-Η μάνα από καιρό αποδημεί
στους κόλπους της βασίλισσας Ιοκάστης-

Μεσσία μας, φωστήρα του φωτός,
πού να’σαι και σέ ψάχνω εναγωνίως;
Ημίθεος· υπήρξες και βροτός,
μα υψώθηκες μετά διαγωνίως.

Φωνές και γιατροσόφια και βουντού
και μαγικές χιλιάδες επικλήσεις
κανίβαλων που μόνο κράζουν: »Ντου!»
δε φτάνουν τα δεσμά μας για να λύσεις.

Το μόνο που μπορεί αθροιστικά
να κάμψει τη φυγόκεντρό μας τάση
εκείνο το χαρτί με μυστικά,
που όμως από χρόνια έχω χάσει.

Φοβόμουν μη παιδιά διαβαστερά
τό πάρουν για παλιό αλφαβητάρι
και τό’χωσα πιο’κει, αριστερά
απ’το οινόπνευμα μες στο συρτάρι…
27+28/1/2012

Read Full Post »

Λοχ Νες

Πάνω στο υπέροχο ποίημα »Φαντάσματα» του Ααρών Μνησιβιάδη (πρωτοδημοσιεύτηκε εδώ http://blog.sofiakolotourou.gr/archives/2362 ), ενός τεράστιου Φεουδάρχη- ποιητή. Η μορφή και οι ομοιοκαταληξίες είναι οι ίδιες, η θεματική αρκετά διαφορετική (και αντιφεουδαρχική).

Ψυχές βασανισμένων μ’ηλεκτρόδια
και κουφαριών που νέμονται οι ακρίδες
γυρίζουνε καινούρια επεισόδια
σ’αυτές τις θλιβερές Αλκυονίδες:
Χωράφια εκχερσώνουν, και λιπάσματα
σκορπούν να τά ρουφήξουν οι κυκλώνες.
-Μυστήρια που φαίνονται τα πλάσματα,
καθώς κρυφοκοιτάζουν τις αγχόνες-

Συχνάζουν σε ανήλια καταγώγια,
περνούν τις μπλε και κόκκινες τους φάσεις,
την ώρα που απ’έξω απ’τα ισόγεια
ουρλιάζουν των κομμάτων μας οι βάσεις.
Ανεπαρκή αποδείχθηκαν τα Άγια,
μα λάμπουνε στου Λοχ Νες τον πυθμένα
ποιήματα Καψάλεια και Λάγεια
που σβήνουν τα σκοτάδια ένα-ένα.

Τις χίμαιρες αυτοί που ψάχναν άλλοτε
κατέληξαν τη ζήση τους να χάσουν
κι εσύ -που η ψυχή σου στάζει, αμπάλωτε!-
θα μείνεις σ’όσα οι άλλοι επιτάσσουν;
Για σπάστηνα, λοιπόν, την τηλεόραση
και, μ’ό,τι απομένει απ’την ψυχή σου,
-ίσως με μια του μέλλοντος ενόραση-
με των λεόντων την οργή βρυχήσου!
12/2/2012

Read Full Post »