Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Νοέμβριος 2012

 

 

 

 

 
Ξεκίνησαν οι audition κι επικρατεί μανία:
γεμίσαμε φερέλπιδες θεούς και σούπερ σταρ!
Μα τούτος ο πανζουρλισμός μάς φέρνει μόνο ανία
εμάς, που καλομάθαμε στα χάδια της Ιστάρ…

Τραγουδιστές ατάλαντοι φαλτσάρουν αδιακόπως
και περιμένουν κριτική να δώσει ο σοφός.
Θα κράξω: »Φύγετε από ‘δω, αν δεν σάς κάνει κόπος,
λο ο τελευταίος – μην ξεχνά- ας κλείσει και το φως!»

(Τα πρώτα εικοστετράωρα που ο λαμπτήρας κλείνει
-δεν ξέρω, έτσι μού ‘χουν πει- επικρατεί σιγή.
Θ’ ακούσεις μόνο έναν χαζό σταυρόλεξο να λύνει,
υποστηρίζοντας πως φως τού ήρθε απ’ τη γη.

Αργότερα συνέρχεσαι και βλέπεις πως στο χώρο
ανάμεσα στα κάγκελα μελάνι έχει χυθεί.
Πια κόβεις τον ομφάλιο με τη λιακάδα λώρο
και τρέχεις, το διάστημα αυτό να καλυφθεί…

Και σέ τσατίζει απίστευτα που παίζεις εκτός έδρας,
σ’ αγώνα κούφιο που έστησαν ο Έντισον κι η ΔΕΗ.
Για ν’ αποφύγεις πάλευες μονίμως της ενέδρας
τη μαύρη πλάνη, μα: Ήμαρτον! Δεν είμαστε και θεοί!

Και συνηθίζεις! Τίποτα ενάντιο δεν υπάρχει!
-Τά είπαν κι άλλοι τούτα ‘δω, μην τά πολυλογώ-
Ναι, συνηθίζεις… Την ψυχή του αντισυνταγματάρχη
τή χώνεις, θέλοντας και μη, σε υποσμηναγό…

Μια μέρα αν σού ζητήσουνε να πας στην ομιλία
καινούριου σπίρτου που άναψε, τούς απαντάς: »Ως τι;
Πάει καιρός που χώρισα μ’ αυτή την Οφηλία,
τό ξέρω, είν’ η μοίρα μου, κι έχω προσαρμοστεί…»

 

Και μια βραδιά σέ βρίσκουνε στο χάος να χορεύεις,
ενώ σουξέ της Εντίθ Πιάφ σμιλεύει το πικ-απ…)
»Α, τραγουδάς ταυτόχρονα ενόσω μαγειρεύεις!
Ας κάνω στην ομάδα σας ένα μικρό recap!

Οι δίδυμοι που κάνετε αυτόματα τα ίδια
περνάτε! (Χρειαζόμαστε φωτοαντιγραφικό)
Εσένα που αμάσητα τρως των παιδιών παιχνίδια
σέ κόβω! (Με απόγνωση να δεις προς τον φακό)

Κι εσύ, η ξανθιά entertainer, η χιλιοπαινεμένη,
περνάς! Μην κλαις, ψυχούλα μου, μα δείξε το βυζί!
Τη λάμπα κοίτα πάνω μας που τις ψυχές θερμαίνει
και τη βραδιά που έρχεται κοιμόμαστε μαζί…»

Happy end!
25+26/9/2012

Advertisements

Read Full Post »

 
Η βροχή που ταλανίζει το φθινόπωρο στην πόλη
μην μάς ήρθε απ’ τον Κρόνο; Μήπως απ’ τον Ουρανό;
Εξωγήινη τήν κράζω την ατέλειωτη την μπόρα
που ‘χει κάνει σαν ποτάμι ορμητικό την κατηφόρα
και θα δεις δυο-τρεις αγγέλους να εξασκούνται στο κανό…

Μια στοιβάδα από λάσπη ‘κει που παίζονταν οι βόλοι·
τώρα μην αναρωτιέστε γιατί κλαίνε τα παιδιά!
Του εργοστάσιου την πύλη συγκρατεί κλειστή μια σκάλα,
-όμως μέσα θα εισχωρήσει η βροχούλα στάλα-στάλα –
γιατί πάλι κάποιοι κλέψαν του λουκέτου τα κλειδιά!

»Η βροχή ως ευκαιρία για να σφίξουν λίγο οι κώλοι»
παρακολουθώ ομιλίες, δεξιώσεις και gala,
με στρατιές των μισθοφόρων, καθισμένων και ορθίων
-είν’ αλήθεια ότι ζούμε σ’ εποχή των ηλιθίων-
να χειροκροτεί με θέρμη όποιον τραγουδεί καλά.

Και προσεύχομαι σε ό,τι θεωρούν οι ξένοι Holy
μήπως γίνεται να πάψουν τ’ ουρανού οι ζαβολιές.
Όσο βρέχομαι φοβάμαι πως αρχίζω να ξεβάφω
κι έχει πλημμυρίσει ο δρόμος για να πάω στο ζωγράφο
να μέ κάνει σαν και πρώτα με πέντ’-έξι πινελιές.

Αχ, δε θα ‘ρθει ο σωτήρας με το άλογο (την Ντόλυ)
να μάς βγάλει απ’ το τέλμα κι απ’ αυτή την παρακμή.
-Τρεις φορές την εβδομάδα ο κουμπάρος την κουμπάρα
κι εσύ κόλλησες ακόμη στα ρητά του Τσε Γκεβάρα-
Κοίτα, οδηγούν εκούσια για σφαγή τον Ισαάκ…
– ΜΗ!
14+15+16/9/2012

Read Full Post »