Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Φεβρουαρίου 2013

images σενα

Από την πόλη έρχομαι που ορκίζεται στον Άγιο,
μην ξέροντας ποιος έστειλε μυριάδες στο ναυάγιο,

μην ξέροντας ποιος πλήρωσε το μάρμαρο και φθίνει
γι’ αυτούς που δεν ανέλαβαν ποτέ τους την ευθύνη,

ποιος φτύνει στην αλήθεια μας και στην ψυχή του Senna,
ποιος μ’ άρπαξε τον δύστυχο και ξέχασα και σένα..
***
Θυμάμαι κάτι γενικό από το πρόσωπό σου
που μού ‘λεγε: »παρ’ την ψυχή σου και μεταμορφώσου!»

Στα μάτια σαν σέ κοίταζα δεν ήξερα αν η δύση
το σύμπαν μου παλίμψηστο θα κάνει πριν τό σβήσει.

Μα μ’ έβλεπες ν’ ακροβατώ στην άκρη του βατήρα
-δεν ήρθες και δε μ’ άνοιξες ουδέποτε τη θύρα…
***
Μού γκρέμισες το είναι μου· τι θέλω κι επιστρέφω
κι ελπίδες μαύρες κι άραχνες -προπάντων φρούδες- τρέφω;

Σ’ αυτή τη μαύρη λαίλαπα που τις ψυχές μας άρχει
γιατί ποτέ δεν άκουσα τα λόγια του αλυτάρχη;

Γιατί να είν’ η επιστροφή στη ρίμα η μόνη λύση
γι’ αυτόν που δεν κατόρθωσε το φράχτη να σφαλίσει;
***
Θα κάτσω πάλι στην κορφή (ανάμνηση στριμώξου
και θα σού φέρω για προικιά κουτιά με τα Μααλόξ σου)

μονάχος και αμίλητος, σαν νικημένος Πάρης,
μα εσύ, την ύπουλη στροφή με προσοχή σαν πάρεις,

με την ακέρια σου μορφή στο μάγεμα της δύσης
αν δύνασαι, ψυχούλα μου, να μέ προϋπαντήσεις…

26+28/1/13

Read Full Post »

valentine heart shape made by dollars isolated

Γιατί σέ μπέρδεψαν ξανά οι παλμογράφοι
και παρασύρεσαι σε μάνητα οργής;
Φοβάμαι ξέχασες, ορμώντας για χρυσάφι,
τον μοναχό που στο κελί του αιώνια γράφει
σε άδειες κόλλες: » Άλλε Κόσμε, μην αργείς».

Περγαμηνές και η αόρατη μελάνη
που υποσχέθηκε να γίνει εμφανής
όταν λεγόταν η Σρι Λάνκα Κεϋλάνη
-παρηγοριά μου, με θυμίαμα και λιβάνι,
τα χρόνια εκείνα της μεγάλης προσμονής-

Οι μέρες στέρεψαν, μα ρίζωσε η ιδέα,
μακρύ λυχνάρι σ’ έναν κόσμο σκοτεινό.
Να υποκλιθώ στην κοινωνία τη χυδαία
και να φροντίζω μυστικά μια ορχιδέα
-αφού για έρωτα δεν μ’ έχω ικανό-

Το φάρμακό μου παρασκεύασε πληβείος,
»καταλληλότατον για AIDS και κνησμό»,
ως ότου λήξει η συνταγή και αιφνιδίως
διαπιστώσεις ότι όλος σου ο βίος
αποτελεί μια υποταγή στον αστισμό.

Το σφάλμα που ‘συρες στην ως εδώ πορεία
υπέρ το δέον να επιμένεις αληθής.
Στις αιτιάσεις θα προσθέσω και χωρία!
-Ποια να επιλέξω από τούτη τη σωρεία
για να ‘ναι σίγουρο πως θα τιμωρηθείς;-

Διαμερίστε μου, προδότες τα ιμάτια,
σαν κουστωδία σε λυκόφως κυκλικό!
Κι εσύ προεξάρχουσα, πουλώντας τα κομμάτια
στην πιο συμφέρουσα τιμή -γι’ αυτά τα μάτια
έλεγα, ο βλάκας, πως θα κάνω φονικό;

4/2/13

Read Full Post »

έρωτας κι επανάσταση

Ποίημα που έγραψα σε μια περίοδο ιδιαίτερου αποκλεισμού, γι’ αυτό και βγήκε λίγο έντονο.  Η εικόνα προέρχεται από περσινές κινητοποιήσεις της Βαρκελώνης.

Σε μια πληγή που κακοφόρμισε από βέλος
κι από τον πόνο μού ‘χει κόψει τη μιλιά
έρχεσαι εσύ και μουρμουράς: »Βάρκιζα τέλος!»
Με ποιο δικαίωμα ανασταίνεις τα παλιά;
Σε μια πληγή που κακοφόρμισε από βέλος
έρχεσαι εσύ και μουρμουράς: »Βάρκιζα τέλος!»

Κι εγώ στην άκρη σέ κοιτάζω φοβισμένος
τις προοπτικές τις δυνατές να εξερευνείς.
Κατασκευάστηκα χωρίς οργή και μένος
κι οι παρτιζάνοι μου δε φτάσανε στο Νις.
Κι εγώ στην άκρη σέ κοιτάζω φοβισμένος.
Κατασκευάστηκα χωρίς οργή και μένος.

Μα μες στο τρέξιμο και την αναμπουμπούλα
θαρρώ πως τείνω πια να σέ ερωτευτώ.
Θα πάρω δύναμη από θυμού αμπούλα,
να προχωρήσω σ’ ένα δρόμο ονειρευτό.
Μα, μες στο τρέξιμο και την αναμπουμπούλα,
θα πάρω δύναμη από θυμού αμπούλα.

Και σύ κοντά μου να σταθείς να βοηθήσεις
ν’ ανθίσει πράσινο στη μαραμένη γης.
Διάλυσε μ’ ένα φιλί τις ψευδαισθήσεις
πως όλα αλλάζουν με χαμόγελα στοργής.
Και συ κοντά μου να σταθείς να βοηθήσεις,
διάλυσε μ’ ένα φιλί τις ψευδαισθήσεις!

Κι άμα δειλιάσει η μηχανή και δεν κουνάει
μα περιμένει την κατάλληλη εποχή,
να απαντήσεις με καρδιά που συμπονάει
πως κάθε τέλος είναι μια καινούρια αρχή…
Να πάρει μπρος με τη σειρά το κάθε μέλος
κι όλα μαζί ν’ αποκριθούν: »Βάρκιζα τέλος!»
22+23/7/2012

Read Full Post »