Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Δεκέμβριος 2013

Ιανός

Erich_Maria_Remarque1

 

»…κι όση ζωή θα ζήσουμε εν τάφω
χωρίς πολύ Ρεμάρκ ή Μυριβήλη» – Δ. Καψάλης

Τον τάφο μου φαντάστηκα
στις λεύκες και τα κρίνα,
μα σαν μεγαλοπιάστηκα
μέ ξέχασαν και ‘κείνα.

Ο τάφος μου ισόβιο
κι ανέγγιχτο στασίδι
που αφέθηκε πλανόδιο
στη λόγχη και το ξύδι.

Ο τάφος μου σχεδίασμα
με σβήστρα και μολύβι
και μπόλικο αγίασμα
το θάνατο να κρύβει.

Τον τάφο που λαχτάρησα
τόν πούλησε ο Εβραίος!
-Τι ζήταγες στη Λάρισα,
εσύ, ένας Υδραίος;-

Ο τάφος που νικήθηκε
από τα τρία εξάρια
και χιλιοτραγουδήθηκε
από αετών δοξάρια!

Ενός λεπτού ηγήθηκαν
και πέσαν στον αγώνα.
-Καίσαρα, δεν μάς σώζει καν
η Παναγιά η Γοργόνα…-

Ετεροκαθορίστηκε
η μοίρα που ραπίζει
κι ο τάφος αφορίστηκε
κι επίσημα σαπίζει!

(Ουδέν νεώτερον, Ρεμάρκ,
ιανέ του υποκόσμου:
πια μεταφέρεται με κλαρκ
και χάνεται ο αχός μου…)

23/6/13

Read Full Post »

κιςς

 

Τον τρόμο προξενούσανε της γης μας οι φυλές,
μα τώρα περιφέρονται σαν φύλλα στο μελτέμι,
ορίζουν τις φατρίες τους με στίγματα κι ουλές,
να σπάσει ο πάγος κι ο κανών του κλασικού να τρέμει.
Ξορκίζουν τις φοβέρες τους με πιάτα à la crème ή
ακίνδυνες και άπαχες μπαγκέτες ολικής
και σού φορέσαν, δύσμοιρε κι αμούστακε Αρτέμη,
κορώνα, στη λαμπρότητα της Αδριατικής.

Φωτιές τη νύχτα και ποτάμια σπέρνεις το πρωί
-η ζήση δισυπόστατη στου κόσμου το τρυπάνι-
Το έργο που ανέλαβες εξέλεξε η βοή
ενός λαού που έκραξε αιώνες πριν πεθάνει.
Σ’ αυτόν τον αργαλειό που αργά η νιότη σου θα υφάνει
μονάχα διακρίνονται οι Scorpions και οι Kiss,
να κουβαλούν -αντί για λείο σφυρί και για δρεπάνι-
κορώνα, στη λαμπρότητα της Αδριατικής.

Αυτόν σού όρισε η φυλή ως βίο εγκρατή,
μα εσύ δεν συμβιβάζεσαι στη μοίρα του ανόμου.
Τον δρόμο παίρνεις το μακρύ που απ’ τα παλιά κρατεί
και λες: »Δεν φεύγω, αν δεν σώσω και τον διπλανό μου!»
Εκείνη που ήλπιζες οικτρά σέ πρόδωσε δια νόμου:
»Καλός για μι’ άλλην εποχή, μα πλέον δεν μ’ αρκείς,
εμένα, που ζωγράφισα στο φωτοστέφανό μου
κορώνα, στη λαμπρότητα της Αδριατικής.»

Η λύση, Πρίγκηψ, που μπορώ μονάχα να προτείνω
να δώσεις δεύτερη πνοή σε όσους αδικείς,
ώστε να στέψει η πόλη σου -σαν Παναγιά στην Τήνο-
κορώνα στη λαμπρότητα της Αδριατικής…

11/8/13

Read Full Post »

Ο Δεκέμβρης

remember_koukouloforos_1Χρόνια παιδευόμουν να γράψω ένα ποίημα για το Δεκέμβρη, προσπάθησα πολλές φορές αλλά το αποτέλεσμα ήταν μέτριο.  Ίσως τελικά να πρέπει να τό αφήσω στους ριζοσπάστες, ούτως ή άλλως η εξέγερση τούς ανήκει…  Το πιο όμορφο ποίημα για το Δεκέμβρη τό έχει γράψει ο Γιάννης Δούκας, τού αφιερώνω τη δική μου προσπάθεια.

Χρυσούλα, νομίζεις πως είσαι παρθένα,
ενώ σού βιάζουν εντέχνως το νου.
Η νιότη σου σαν του πικρού Τιθωνού
που κάθε βδομάδα μικραίνει τη χτένα.

Χρυσούλα, δαμάζεις τα ένστικτα πάντα
με χάπια κι ελπίδες αιώνιας ζωής.
Ακούστηκε φέτος πως πέφτει νωρίς
η μέρα που η αγχόνη θα γίνει γιρλάντα.

Χρυσούλα, η φωνή σου δεν έχει αξία,
καθώς είναι κόπια οραμάτων συρμού.
Σε ώρες βαριές μαθημάτων κορμού
ποιος ψάχνει άλλους τόνους εκτός απ’ οξεία;

Χρυσούλα, ρυτίδες, αν κι είσαι κορίτσι.
Νικιούνται με κρέμες και ναρκωτικά
-Κι αυτή την ιδέα που Χάρο νικά
και χτίστηκε μ’ αίμα σε Γράμμο και Βίτσι-

Χρυσούλα, στη γη σου συνέβησαν φόνοι
και πτώματα θάψαν βαθιά στο καπώ,
μα δεν θα πιστέψεις στ’ αλήθεια αν σού πω
πως πια ο Δεκέμβρης μάς διαμορφώνει.

Στου chat-room την άκρη, νεκρό παληκάρι
να πεις περιμένει ακόμα το »ναι».
Δεν θα βρεις απάντηση, πόνε κοινέ·
σπαθί μου, βολέψου ξανά στο θηκάρι…

τέλη άνοιξης 2013

 

Read Full Post »