Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Μαΐου 2014

μπελφαστ

 

»…να βλέπει τον Παράδεισο από την Κόλασή του» – Μ. Ελευθερίου

Δοκίμασα κινήσεις του στρατού
για να εξοβελίσω τη μορφή σου,
μα υπέκυψα στα λόγια του ρητού:
»τη μοίρα που σέ παίζει Υπερ-Ατού
χαιρέτα, και στα κόλπα της αφήσου!»

Τον άνεμο, που φύσηξε βαρύς
σε χρόνια λοιμικής και λειψυδρίας
περίμενα ως λύτρωση, χωρίς
να πέφτω στο κρεβάτι μου νωρίς
στις ώριμες νυχτιές της Ιρλανδίας.

Το πού θα κάτσει η μπίλια στο νησί
καθόρισαν ο πίτσερ και ο κάτσερ.
Κι αν πήρε τη ζωή μας τη μισή
η ζήση -που θανάσιμα μισεί-
για όλα φταιν οι γκόμενες κι η Θάτσερ!

Και μού ‘γινες, ψυχή μου νευρικιά,
στα λόγια και στα κλάματα πλημμύρα.
Καινούρια ονειρευόσουν »Φοινικιά»,
μα λάκισες μακριά απ’ τα φονικά
και πια μουσειοποίησες τον ΙRA.

Το μείγμα που ονομάζεις θησαυρό,
το άνευρο κι ανέραστο κολάζ σου
στου μέλλοντος την άνοιξη θα βρω
σε τάφο βελουτένιο και αβρό
που πάντα περιμένει τη σειρά σου.

Μα ο κόσμος, ανυπόφορα γλυφός
-ανάγλυφο με ψεύτικο πετράδι-,
τραγούδι μάς μηνά, σταυραδερφός:
Σαν έχεις δει τον ήλιο και το φως
πώς να ξαναγυρίσεις στο σκοτάδι;

Read Full Post »

palamas

Συνεχίζοντας τον »Περίπατο στην Ευρώπη» λίγο πριν τις Ευρωεκλογές, στα 100 χρόνια από τον Μεγάλο Πόλεμο που κινητοποίησε τις διαδικασίες εκείνες οι οποίες άλλαξαν διαπαντός τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και τη Λογοτεχνία (νομίζω είναι σαφές το γιατί επιλέγω να ασχοληθώ με την Ευρώπη σ’ αυτή τη χρονική στιγμή). Επίσης, ένας φίλος παρατήρησε ότι δεν βάζω μετά την εκατοστή ανάρτηση ημερομηνίες στα ποιήματα κι έχει δίκιο. Δεν ξέρω άμα τό κρατήσω, στα χειρόγραφα και στα προσχέδια είναι σημειωμένες κανονικά.

»Σβάρνα με πήρε ο Χάρος, και πάω, και πού να γείρω;
Γονιούς, παιδιά, γυναίκα, τα θέρισε όλα γύρω.» -Κ. Παλαμάς

Πες στο σπίτι σου στα πέρατα, Ε-Τ,
μες στη μαύρη προπαγάνδα ζει η Ευρώπη
και δεν έχει πια διέξοδο, γιατί
εκτραχύνθηκαν το φέρσιμο κι οι τρόποι.

Ήλιοι φέγγουν, που ‘χουν σβήσει προ πολλού,
και τής γνέφουν ανεπίτρεπτα κομήτες.
-Την λαμπρήν αλληλουχία του μυαλού
συμπληρώνουν παρτιζάνοι κι επονίτες-

Και η πρόβλεψη των άστρων της θα πει:
»μιας ζωής χειμερινής πορεία τράβα,
με την μείξη των ρευμάτων σου νωπή
απ’ την ένωση των Δούναβη και Σάβα.»

Ποιος στρατάρχης οδηγεί τον ποταμό
στην πατρίδα του θανάτου να υπάγει;
Δεν αντέχω πια στο χάος να χιμώ
και τ’ αστέρια μου να σβήνουνε στη Χάγη!

Νόημα έδινε στον κόσμο η γριά
που κουνούσε ρυθμικά το τυλιγάδι.
Τώρα πλέον, με το βλέμμα να ωχριά,
βρες και πούλα την ψυχή σου, Βελιγράδι…

Για να ζήσει η καρδιά στη νέα γενιά
θυσιάζεις το κορμί σου στα μπαζούκας
που σέ στήνουν γερασμένο στην γωνιά,
μη φανούν ο Αβραάμ κι ο Αρχιδούκας.

Αχ, γλυκέ μου, καλοκάγαθε Κωστή,
ποια παρόρμηση της τρέλας σου εβουλήθη
να υμνήσει ως λυτρωτή και δικαστή
έναν πόλεμο που σ’ έριξε στη λήθη;

Read Full Post »